Monday, January 16, 2012

Here we are....

So,here we are,,,You and me,,,,in the place,where we first met....You were so funny! I couldn't stop laughing at your jokes....And everything was great...just like in  fairytales ...And then I realized that I want to see you next to me every day,every minute, every second ... I wish you always made me smile,,,
So here we are...It's already a year passed...You are away....you are not with me...And I just stopped laughing....There is no smile on my face...And I look into your eyes and see only one reason of my sadness....You are gone,,,not physically....but spiritually,,,And this is more harmful....

So here we are...You and me...in the place where we first met....And I want you to know...I love you more than anyone else,that's why I will let you go...But want you to know....If you stay,I'll make you a day like no day has been or will be again...If you stay,we'll sail the sun,we'll ride on the rain...We'll talk to the trees,we'll worship the wind...And if you go,I want you to be happy with another one...But always remember,,,No-one will love you more than me...

Friday, January 13, 2012

Անտարբերություն...

Կորցնում էր...Կորցնում էր ամեն ինչ,,,ժամանակը,հույսը,համբերությունն ու ՆՐԱՆ...
Նստած էր պատուհանի մոտ ու սառած հայացքով նայում էր անցորդներին:
Ոմանք վազում էին աշխատանքի,ոմանք` խանութ,իսկ ոմանք էլ շտապում էին րոպե առաջ հասնել հանդիպման վայր,տեսնել սիրելիին,համբուրել,ու ասել,թե որքա~ն են սիրում նրան...
Իսկ ինքը նայում էր ու մտքերով սլանում ՆՐԱ ետևից,,,
Բայց նա չկար,,,անհետացել էր,անհետացել անվերադարձ,,,,կամ ո՞վ գիտե,գուցե երբևէ վերադառնալու մտադրությամբ...
Ամեն օր խոսում էին,,,գրեթե ամեն ինչ ասել էին միմյանց,բացի մեկից`ամենակարևորից..Ու ահա...Արդեն ուշ է....Կամ գուցե դեռ շուտ է,.,,Ինքն էլ չգիտի,,,,Միայն մի բան հաստատ գիտեր...Նրա օրեցօր հեռանում էր իրենից....
Նստած էր պատուհանի մոտ ու սառած հայացքով նայում էր անցորդներին....
Ու հոսում էին այտերի վրայով անտարբերության կաթիլներն ու նրանց թաց սերը...


Tuesday, January 3, 2012

Թիկ-թակ....

Թիկ-թակ,թիկ-թակ....
Ժամացույցն ազդարարում էր Նոր Տարվա գալուստը: Տարի,որ լի էր սպասումներով ու հավատով,,,Տարի,որ պիտի իր հետ բերեր նոր հույզեր,նոր կյանք...
Թիկ-թակ,թիկ-թակ....
Ժամացույցի ամեն թակոցի հետ նա վերապրում էր անցյալ տարին,կարդում անցած տարվա պատմության էջերն ու մեկ առ մեկ ծալելով` կողպում դրանք սրտի խորն անկյուններում...
Թիկ-թակ,թիկ-թակ....
Երազում էր,,,,երազում էր հաջորդ անգամ կարդալ մեկ այլ պատմություն,որի գլխավոր դերում կլինեին երկուսով...
Թիկ-թակ,թիկ-թակ...
Սլաքների ամեն թակոցի հետ անցնում էին վայրկյանները,,,Վայրկյաններ,որոնք իրենց հետ տանում էին ժամանակը....Վայրկյաններ,որոնք պիտի մոտեցներին իրեն իր երազանքին...
Թիկ-թակ,թիկ-թակ....
Սլաքների տոնական թակոցներ,բաժակների չխկոցներ,հրավառություն,երազանքներ ու հրաշքներ...
Թիկ-թակ,թիկ-թակ...
Նոր Տարի,նոր կյանք,նոր սպասումներ ու նորացված,արդեն մեկ տարով մեծացած ՍԵՐ...