Բարև,,,
Հեչ եղել ա՞, որ փորձեք ամեն ինչի մեջ մեղավորներ գտնել: ՈՒ կապ չունի՝ էդ "մեղավորը" կլինի շնչավոր թե անշունչ...
Իմ մոտ հաճախ ա լինում...
Գլխացավ ունեմ, եղանակից ա,,,, փռշտում եմ, սաղ էդ ալերգիան ա մեղավոր (ու հեչ,որ նախորդ օրը պաղպաղակ էի ուտում, չնայած,որ անձրև էր):
Հիմա ասածս ինչ ա.....
Ասում եմ էս լիալուսինը ոնց ա է համը հանում: Հիմա ամբողջ գիշեր չեմ քնելու... ու քիչ ա որ չեմ քնելու, մի հատ էլ ստիպված եմ լինելու մտածել...Իսկ մտածելն էլ հո լավ բաների մասին չէ՜ր լինելու... բա ո՜նց կլիներ...
Մի խոսքով, հեչ լավ բան չի լիալուսինը...հաստատ սաղ վատ բաների մեջ ինքն ա մեղավոր... պետք ա մի հատ ստատիստիկա հավաքել,տեսնել ինքնասպանությունների, բաժանումների ու մյուս վատ բաների քանի տոկոսն ա եղել լիալուսնից հետո:
Չվախենաք,,,խոստանում եմ, որ ոչ ինքնասպան կլինեմ,ոչ էլ կբաժանվեմ ինչ-որ մեկից....
Բայց դե մեկ ա,,, ինչ լինում ա,լիալուսնի մեղքով ա (համենայն դեպս հիմա ամենահարմարը դրան մեղադրելն ա):
Իսկ ես գնացի մտածելու...
No comments:
Post a Comment